Πέμπτη , 6 Αυγούστου 2020
Αρχική / Υγεία / Σκλήρυνση κατά πλάκας και ψυχολογικές μεταπτώσεις- Να λέμε αλήθειες!
Σκλήρυνση κατά πλάκας και ψυχολογικές μεταπτώσεις - Να λέμε αλήθειες!

Σκλήρυνση κατά πλάκας και ψυχολογικές μεταπτώσεις- Να λέμε αλήθειες!

PenΣήμερα αποφάσισα να μιλήσω για την νόσο με τα χίλια πρόσωπα και για τα ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργεί. Για το δικό μου αυτοάνοσο που φαίνεται να προτιμά περισσότερο τις γυναίκες και τις νεαρές ηλικίες, ιδιαιτέρως! Για τη νόσο που σου «δείχνει τα δόντια της» όποτε την υποτιμήσεις. Για τις ψυχολογικές δυσκολίες που φέρνει η σκλήρυνση κατά πλάκας στον ασθενή. Για τον περίσσιο εκνευρισμό και τις αναπάντεχες ψυχολογικές μεταπτώσεις. Για όλα όσα κανένας γιατρός δεν θα σου μιλήσει, αν δεν τα νιώσεις πρώτα. Για όλα εκείνα που μόνο κάποιος που έχει την ίδια νόσο μπορεί να κατανοήσει.

Σήμερα θα σου μιλήσω ειλικρινά, όπως πάντοτε!

Για να αντέξεις, όμως, να διαβάσεις όσα θα σου γράψω παρακάτω, πρέπει πρώτα να έχεις εξοικειωθεί με τους όρους: ψυχολόγος, ψυχίατρος, ειδικός ψυχικής υγείας, ψυχοφάρμακα και πρωτίστως με το αυτοάνοσό σου!

Αν θες πραγματικά να ζήσεις μια ποιοτική ζωή παρέα με την σκλήρυνση τότε επισκέψου έναν ειδικό ψυχικής υγείας!

Έμαθες ότι πάσχεις από πολλαπλή σκλήρυνση και δεν γνωρίζεις τίποτα για αυτήν; Ενημερώσου εδώ για το τι είναι και πάτησε οπωσδήποτε πάνω στους μπλε συνδέσμους που θα σε παραπέμψουν σε κάθε βιωματικό άρθρο είτε δικό μου είτε άλλων συνασθενών μας! 

Κάθε άνθρωπος που του λένε ότι νοσεί από κάτι, τρομάζει. Ο βαθμός που θα επηρεαστεί έχει να κάνει με το τι γνωρίζει για τη νόσο που μόλις ενημερώθηκε ότι έχει και ιδίως, αν αυτό που γνωρίζει ή έχει ακούσει από κάποιον ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Μήπως όταν σου είπαν ότι έχεις σκλήρυνση κατά πλάκας σκέφτηκες το αναπηρικό αμαξίδιο; 

Αν ναι, δεν είσαι ο μόνος!

Έχω ακούσει πολλάκις από νοσούντες και μη, ότι η πολλαπλή σκλήρυνση ισοδυναμεί με την καθήλωση σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αυτό δεν συνέβαινε ούτε πριν 20 χρόνια που υπήρχαν μόνο 2 φαρμακευτικές επιλογές, τα επονομαζόμενα «φάρμακα πρώτης γραμμής» που υπάρχουν και δίνονται μέχρι και σήμερα.

Τότε, που οι γιατροί δεν είχαν τα προηγμένα τεχνολογικά ιατρικά μέσα για να κάνουν την διάγνωση αυτού του αυτοάνοσου άμεσα και με ασφάλεια. Τότε, που οι ίδιοι οι γιατροί δεν είχαν την εμπειρία που έχουν σήμερα, καθώς τα περιστατικά έχουν αυξηθεί κατά πάρα πολύ.

Σήμερα, που υπάρχει μια ευρεία γκάμα φαρμάκων που «κοιμίζουν» τη νόσο και μάλιστα και σε μορφή χαπιού, είναι αδικαιολόγητο να υπάρχει ακόμα η πεποίθηση και ο φόβος του αναπηρικού αμαξιδίου.

Προσοχή!

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ασθενείς που βρίσκονται σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Ναι, δυστυχώς, συμβαίνει αυτή η νόσος να ξεκινάει πολύ επιθετικά σε κάποιους ασθενείς και οι βλάβες που δημιουργούνται στο κεντρικό νευρικό σύστημα να είναι πολλές και ανεπανόρθωτες. Όμως, ακόμα και σε μια επιθετική μορφή της νόσου, σήμερα οι γιατροί έχουν στα χέρια τους ισχυρά θεραπευτικά «όπλα» που μπορούν να ανατρέψουν μια τέτοια εξέλιξη.

Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου και η καλή ψυχολογία του ασθενούς είναι τα συστατικά για μια ποιοτική ζωή!

Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός. Κάθε ασθενής είναι διαφορετικός. Κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά στην νόσο. Η ίδια η σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζεται σε διαφορετική μορφή και με διαφορετικό τρόπο σε κάθε ασθενή. Κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά στην εκάστοτε φαρμακευτική αγωγή.

Γι’ αυτό, για ένα σεβαστό διάστημα γινόμαστε «πειραματόζωα», μέχρι να δούμε στην επόμενη μαγνητική απεικόνιση ότι η νόσος σταθεροποιήθηκε ή κοιμήθηκε και ό,τι άλλο έχετε ακούσει όταν σας ανακοίνωσε ο νευρολόγος σας ότι το φάρμακο σας «έπιασε», δηλαδή σας ταίριαξε.

Μιας που πρόκειται για μια νόσο που επηρεάζει άμεσα το κεντρικό νευρικό σύστημα και νεύρα έχουμε σε όλο το σώμα μας, είναι αναπόφευκτο να επηρεάζεται η ψυχολογία του ασθενούς, είτε θέλει να το συνειδητοποιήσει είτε όχι.

Δεν νοείται ασθενής που έχει διαγνωστεί με σκλήρυνση κατά πλάκας να μην έχει επισκεφτεί έστω και μια φορά ειδικό ψυχικής υγείας.

Όσο ψύχραιμος κι αν είναι ένας άνθρωπος εκ φύσεως, όταν του γνωστοποιείται ότι για το υπόλοιπο της ζωής του θα πορευτεί με μια νόσο τόσο απρόβλεπτη όπως είναι η πολλαπλή σκλήρυνση δεν μπορεί να μην επηρεαστεί κατά βάθος.

Κι εγώ μπορεί να ανακουφίστηκα όταν η νευρολόγος μου είπε: «είναι σαφές τι έχεις… σκλήρυνση κατά πλάκας έχεις», αλλά όταν άρχισε η νόσος να μου δείχνει το άσχημο πρόσωπό της κι όταν μου ανακοίνωσε ορθά κοφτά ότι θα πρέπει να πάρω φαρμακευτική αγωγή για να κοιμίσω τη νόσο, δεν υπήρξα το ίδιο θαρραλέα ούτε ένιωσα ανακούφιση.

Ίσως να έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι είχα γνώση των παρενεργειών των φαρμάκων που μου πρότεινε και γι’ αυτό να μην μπορούσα να το διαχειριστώ. Είχα, όμως, επίγνωση της κατάστασής μου και ότι ναι, τότε, αν έκανα το λάθος να καθυστερήσω ή να μην λάβω άμεσα θεραπεία, τα πράγματα μπορεί να έπαιρναν  πολύ άσχημη τροπή. Έκανα υπακοή στην γιατρό μου και «μετά φόβου Θεού» έλαβα την φαρμακευτική αγωγή που επιλέξαμε μαζί.

Ναι, ο ασθενής έχει άποψη για το φάρμακο που του προτείνεται να πάρει και γίνεται σεβαστή από τον γιατρό!

Κάθε νευρολόγος οφείλει να ενημερώνει τον ασθενή για τις παρενέργειες των φαρμάκων που του προτείνει, καθώς δεν είναι οι ίδιες σε όλα τα φάρμακα ούτε και παρουσιάζονται σε όλους τους ασθενείς. Είναι μείζονος σημασίας, κάθε ασθενής να πιστεύει στην φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει και να είναι συνειδητοποιημένος γιατί του δόθηκε. Διαφορετικά, σε σύντομο διάστημα, θα γίνει ασυνεπής ως προς την τακτικότητα της λήψης της θεραπείας του.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ψυχολογία του ασθενούς

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, αν ο ασθενής δεν έχει καλή ψυχολογία και στρεσάρεται, στεναχωριέται, έχει νευρικότητα (η ΣΚΠ ενισχύει τα νεύρα) κ.ά., τότε η νόσος θα του δείχνει την άσχημη πλευρά της. Θα έχει τα δυσάρεστα συμπτώματα που μπορεί να είχε όταν η νόσος ήταν ενεργή (είχε «ξυπνήσει» και έκανε ό,τι ήθελε) ή όταν είχε πάθει μια υποτροπή και έλαβε κορτιζόνη για να συνέλθει.

Αν για παράδειγμα ζεις σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχουν εντάσεις, δεν σέβονται την κατάστασή σου (όπως το ότι χρειάζεσαι περισσότερες ώρες ή μέρες ξεκούρασης σε σχέση με κάποιον υγιή) και  διαταράσσεται η ψυχική σου ηρεμία, τότε μην περιμένεις να τα πας καλά με τη νόσο αυτή. Κοινώς, προστάτευσε τον εαυτό σου, αφουγκράσου τα «σήματα- μηνύματα» που σου δίνει ο οργανισμός σου και δώσε του αυτό που ζητάει εκείνη τη στιγμή.

  • Μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου, μην καταπονείς το σώμα σου παραπάνω  απ’ όσο αντέχει, γιατί μετά δεν θα σου φταίει η σκλήρυνση που δεν θα μπορείς να περπατήσεις καλά ή που θα έχει μουδιάσει κάποιο άκρο σου ή που θα πάθεις μια υποτροπή (ώση) και θα βρεθείς στο νοσοκομείο με 1000mg ενδοφλέβιας κορτιζόνη στο χέρι, κάθε μέρα, για όσο ορίσει ο γιατρός σου.

Δεν μας φταίει η σκλήρυνση που δεν την αποδεχόμαστε!

Ναι φίλες μου! Ναι φίλοι μου! Τι μας φταίει η νόσος, αν εμείς κάνουμε όλα όσα απαγορεύονται και την επιδεινώνουμε;

Είναι σαν να μας χτυπάει ο κλέφτης την πόρτα, να ρωτάμε «ποιος είναι», να μας απαντάει «ο κλέφτης είμαι, άνοιξέ μου» κι εμείς να του ανοίγουμε και να τον κερνάμε και γλυκό. Θεωρείς ότι δεν θα σε κλέψει επειδή του άνοιξες από μόνος σου και τον κέρασες γλυκό;

Αντίστοιχα κάνουμε και με τα προβλήματα. Μας χτυπούν την πόρτα και παρόλο που η απάντηση στο «ποιος είναι» δεν μας αρέσει, εμείς την ανοίγουμε διάπλατα και προσπαθούμε να τα γλυκάνουμε κι αυτά μας κερνάνε τα «φαρμάκια» τους. Ο καθένας την δουλειά του κάνει…

Για να επανέλθω, όμως, στην φαρμακευτική αγωγή και στη σημασία της άμεσης λήψης της, εφόσον χρειάζεται…

Στη δική μου περίπτωση, η νόσος κοιμήθηκε μέσα σε 6 μήνες, αφότου έλαβα το φάρμακό μου. Ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου, διότι θα μπορούσε να μην ταιριάξει στον οργανισμό μου και μετά από 6 μήνες ή 1 χρόνο να έπρεπε να λάβω άλλη θεραπεία.

Γιατί ο ασθενής που πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη ή ακόμα και φαρμακευτική αγωγή;

Πολλές φορές οι βλάβες που δημιουργούνται στον εγκέφαλο εξαιτίας της νόσου, οι λεγόμενες «εστίες» βρίσκονται στο μέρος των συναισθημάτων του ανθρώπου, κάτι που σημαίνει ότι εμποδίζει να στέλνονται τα σήματα από τον εγκέφαλο μέσω του αντίστοιχου νεύρου όπου έχει δημιουργηθεί η «λευκή ουλή.»

Πώς μπορεί αυτός ο ασθενής να είναι καλά, όταν τα σήματα δεν στέλνονται με την ταχύτητα που θα πρεπε και κατά συνέπεια τα συναισθήματα ταλανίζονται;

Και δεν χρειάζεται να υφίστανται όλα τα παραπάνω για να έχει ένας ασθενής με πολλαπλή σκλήρυνση ψυχικές διαταραχές, όπως είναι η κατάθλιψη, η μανιοκατάθλιψη, οι κρίσεις πανικού, η διπολική διαταραχή, η αγοραφοβία κ.ά.

Η ίδια η νόσος από μόνη της διαταράσσει την καθημερινότητα του ασθενούς σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, ανάλογα με τα συμπτώματα που παρουσιάζει.

  • Άλλος δεν μπορεί να περπατήσει καλά,
  • Άλλος δεν έχει αίσθηση ενός ή περισσότερων άκρων
  • Άλλος έχει διπλωπία μέχρι και απώλεια όρασης,
  • Άλλος έχει σπαστικότητα στα άκρα (ακούσια γρήγορη κίνηση των άκρων), 
  • Σε άλλον ασθενή έχει επηρεαστεί ο λόγος του και
  • σε άλλον η μνήμη του κ.ά.

Οι καταστάσεις αυτές, αν μή τι άλλο, αλλάζουν άρδην την καθημερινότητα του ασθενούς σε πολλά επίπεδα.

Επίσης επηρεάζονται άμεσα:

  • η σχέση με τον εαυτό του,

  • η καθημερινότητά του (ανάλογα με το σύμπτωμα που θα έχει όταν ξυπνήσει το πρωί),

  • οι αντοχές του ως προς την διεκπεραίωση των υποχρεώσεων που έχει ο καθένας (σπουδές,εργασία, γάμος, παιδιά κ.ά.),

  • οι διαπροσωπικές του σχέσεις με το άμεσο περιβάλλον του.

Τόσα κι ακόμα περισσότερα έχει να διαπραγματευτεί ο ασθενής μαζί με την νόσο και εξαιτίας της νόσου που αυτό από μόνο του είναι ψυχοφθόρο.

Δεν είμαστε ρομπότ και σίγουρα χρειαζόμαστε έναν πιο ειδικό να μας εξηγήσει, ποια είναι η ψυχολογική ερμηνεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας και πώς μπορούμε να διαχειριζόμαστε τις δύσκολες μέρες που βιώνουμε ή αυτές που ενδεχομένως να βιώσουμε, λόγω του ότι πρόκειται για μια απρόβλεπτη νόσο.

Όσο πιο γρήγορα βγάλουμε τις παρωπίδες και αφήσουμε τα ταμπού στην άκρη και στον μεσαίωνα, τόσο πιο σύντομα θα ζητήσουμε και θα λάβουμε βοήθεια.

Ο ψυχολόγος και ο ψυχίατρος έχουν ένα κοινό

Και οι δύο επιστήμονες κάνουν ψυχοθεραπεία. Η διαφορά τους έγγυται στο γεγονός ότι ο ψυχίατρος μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα, καθότι είναι γιατρός ενώ ο ψυχολόγος μπορεί αν κρίνει ότι ένας ασθενής χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή να τον παραπέμψει σε ψυχίατρο.

Κάνω 8 χρόνια ψυχοθεραπεία και είναι το σπουδαιότερο δώρο που κάνω 1 φορά την εβδομάδα στον εαυτό μου!

Η σκλήρυνση κατά πλάκας ξεκίνησε μαζί με κατάθλιψη και κρίσεις πανικού. Ο λόγος; Οι βλάβες που έχω στον εγκέφαλο αφορούν το ψυχογνωστικό κομμάτι. Δηλαδή επηρεάζουν άμεσα τη ψυχολογία μου και τη μνήμη μου. Όφειλα να ξεπεράσω αυτές τις πολύ δύσκολες ψυχολογικές καταστάσεις άμεσα, διότι μου έριχναν την ποιότητα της ζωής μου.

Οι δυσκολίες ήταν πολλές!

Χρειάστηκε να λάβω φαρμακευτική αγωγή για να συνέλθω, αλλά συνήλθα! Και αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να λάβεις από εμένα σήμερα. Μπορεί τα συναισθήματά μου να μην βρίσκονται πάντοτε σε απόλυτη ισορροπία, αλλά αλήθεια τώρα, μεταξύ μας μιλάμε…

Ποιός είναι καθημερινά μόνο χαρούμενος, ήρεμος και ευτυχισμένος;

Μακάρι να είσαι εσύ που διαβάζεις αυτές τις τελευταίες αράδες τούτη τη στιγμή και θα χαρώ να μου γράψεις μήνυμα.

Επειδή, όμως, όλοι είμαστε άνθρωποι και η ζωή εναλλάσσει τα «χρώματά» της, οφείλουμε να παρατηρούμε τον εσωτερικό μας κόσμο και κάθε που η ψυχούλα μας πονάει να τρέχουμε στον ειδικό ψυχικής υγείας, όπως θα πηγαίναμε στον ορθοπεδικό αν χτυπούσαμε το χέρι μας και πονούσε. 

Όλα αλλάζουν, αρκεί να το θελήσουμε!

Ό,τι παρατάς σε παρατάει λέει ο σοφός λαός και συμφωνώ απόλυτα. Γι’ αυτό μην τα παρατήσεις ποτέ. Αγωνίσου με όλες σου τις δυνάμεις να είσαι στην καλύτερη μορφή της νόσου.

Να μην την σκέφτεσαι καθημερινά. Άσε την στην ησυχία της για να σε αφήσει και αυτή στην ησυχία σου!

Νοσώ εδώ και 12 χρόνια και όσα σου γράφω είναι βιωματικά. Δεν είναι εύκολο να ζεις με την σκλήρυνση, αλλά εδώ που τα λέμε δεν είναι και ακατόρθωτο. Μαθαίνεις να ζεις με ό,τι σου φέρνει η κάθε σου μέρα και προσπαθείς να είσαι στην καλύτερή σου εκδοχή!

Αγαπητοί μου συνασθενείς, μακάρι να μπορούσα να σας πάρω όλους μια μεγάλη αγκαλιά και να σας πω ότι σας νιώθω και ότι όλα θα πάνε καλά!

Καλώς ή κακώς είμαστε πολλοί, ας είμαστε και δυνατοί!

Μιλήστε ανοιχτά για το αυτοάνοσό σας και για οποιαδήποτε ψυχολογική δυσκολία. Μπορεί να βοηθήσετε ένα συνάνθρωπό σας και να του αλλάξετε τη ζωή προς το καλύτερο! Αυτός είναι και ο δικός μου στόχος ζωής! 

 

Σύνταξη & Επιμέλεια: Νάνσυ Αβραμοπούλου

Like us on Facebook & follow us on Instagram

Περί Nancy Avramopoulou

Nancy Avramopoulou
Είμαι δημοσιογράφος και το μόνο που ξέρω να κάνω καλά είναι να εκφράζω με λέξεις κάθε μου σκέψη. Ανέκαθεν μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους και να μαθαίνω μέσα από τα βιώματά τους. Το Νancy’s Βlog δημιουργήθηκε από την έντονη επιθυμία μου να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου και τις σκέψεις μου πάνω σε κοινωνικά- καθημερινά θέματα που ζούμε όλοι μας. Αγαπώ τους απλούς ανθρώπους, φρικάρω με τους δήθεν, αποστρέφομαι τους μίζερους και ενθουσιάζομαι με την εσωτερική ομορφιά που ευτυχώς έχουν πολλοί μέσα τους.

Δείτε Επίσης

Ασφάλεια τροφίμων το καλοκαίρι

Μαθαίνουμε βασικές οδηγίες υγιεινής στην κουζίνα, ενώ ο Διαιτολόγος -Διατροφολόγος Δημήτρης Γρηγοράκης λύνει όλες τις …