Σάββατο , 16 Οκτωβρίου 2021
Αρχική / Κοινωνικά / «Με λένε Μυρτώ και είμαι ζωντανή, σε πείσμα όλων αυτών που θα τους βόλευε να έχω πεθάνει»

«Με λένε Μυρτώ και είμαι ζωντανή, σε πείσμα όλων αυτών που θα τους βόλευε να έχω πεθάνει»

Pen

Η Μυρτώ, πριν από 9 χρόνια και κάτι, έπεσε θύμα εγκληματικής ενέργειας στην Πάρο. Θύτης της εγκληματικής πράξης ήταν ο 21χρονος Πακιστανός Αχμέτ Βακά, ο οποίος θέλησε να κλέψει το κινητό της, να την βιάσει και εν τέλει να την σκοτώσει. Πώς; Πετώντας τη στα βράχια… και για να την αποτελειώσει πήρε μια πέτρα 5 κιλών και της θρυμμάτισε το κρανίο με 17 κατάγματα. Σχεδόν μια δεκαετία μετά, η Μυρτώ συνεχίζει να παλεύει καθημερινά για τη ζωή της ενώ το ελληνικό κράτος την έχει αφήσει στη μοίρα της.

Με αφορμή μια ανάρτηση που έκανε η μητέρα της, κα Μαρία Κοτρώτσου, στο προσωπικό της προφίλ στο facebook κρίνω σκόπιμο να την διαβάσει κάθε πολίτης της ελληνικής κοινωνίας και να την αναδημοσιεύσει, μήπως και φτάσει στα μάτια και στα αυτιά του Υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης. Μήπως επιτέλους γίνει αντιληπτό ότι η Μυρτώ ζει και χρειάζεται τη στήριξη όλων μας για να συνεχίσει να ζει αξιοπρεπώς.

Ακολουθεί η ανάρτηση της κας Μαρίας Κοτρώτσου, όπως την δημοσίευσε η ίδια στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook:

«Με λένε ΜΥΡΤΩ ΠΑΠΑΔΟΜΙΧΕΛΑΚΗ και είμαι Ζωντανηηηηη !!!

Και θα ‘θελα να έχω φωνή να το φωνάξω δυνατά! Σε πείσμα όλων αυτών που θα τους βόλευε να έχω πεθάνει… για να μου κάνουν άγαλμα.

Συμβούλιο Επικρατείας 4 Οκτωβρίου 2021 

Μυρτώ μου στην συνείδηση των περισσότερων Ελλήνων είσαι η 15χρονη έφηβη που στις 22/7/2012 έπεσες θύμα δολοφονικής επίθεσης στο νησί της Πάρου από ένα τέρας πακιστανικής καταγωγής λαθρομετανάστη (γιατί δεν ήρθε από εμπόλεμη ζώνη, ούτε φαίνεται που πέρασε τα σύνορα αφού διέμενε 4 χρόνια στην Ελλάδα). Επέζησες από αυτήν την επίθεση με 100% αναπηρία, σε αντίθεση με τους άτυχους συμπολίτες σου Μάνο Καντάρη ετών 44 και Νικόλαο Μουστάκα ετών 25, οι οποίοι υπέστησαν βίαιο και άδικο θάνατο. Ο πρώτος άφησε 4 παιδιά και ο δεύτερος τους γονείς του απαρηγόρητους. Οι δύο οικογένειες δεν έλαβαν την παραμικρή στήριξη από την πολιτεία, γιατί ως γνωστόν οι νεκροί δεν μπορούν να ζητήσουν τίποτε. Δεν έχουν λόγο, φωνή.
Εσύ, όμως, επέζησες, πάλεψες και παλεύεις από εκείνο το απόγευμα μέχρι και σήμερα με πόνους, χειρουργεία σε νοσοκομεία και κέντρο αποκατάστασης για να κερδίσεις μια υποτυπώδη ζωή χωρίς την κίνηση, την ομιλία, την Ζωγραφική που σου άρεσε, την μουσική που αγαπούσες, τα όνειρα που είχες….

Όμως, χρειάζεσαι εκτός από την θέληση την οποία διαθέτεις και την βοήθεια του κράτους για ένα κόστος που ανέρχεται μηνιαίως στα 2.900€ εκτός αυτών που παρέχουμε εμείς.

Φυσικοθεραπευτής, λογοθεραπευτής που έρχονται για κατ’ οίκον θεραπείες. Αντιεπιληπτική αγωγή, ηρεμιστικά, φάρμακα για το στομάχι, για τα οστά, για τους πόνους, (δίδοντας τα πρωτότυπα φάρμακα και όχι γενόσημα) με το ανάλογο κόστος.
Νοσηλευτική βοήθεια κατ’ οίκον, πολλές εξετάσεις κάθε μήνα, και ιατρική παρακολούθηση από ιατρούς πολλών ειδικοτήτων ως άτομο με πολλά υποκείμενα νοσήματα, υγειονομικό υλικό ως βαρέως πάσχουσα, συμπληρώματα και βιταμίνες τα οποία χορήγησαν οι γιατροί και έδωσαν εντολή να χορηγούνται δια βίου, ως και φαρμακευτική πρωτεΐνη και κανναβέλαιο και άλλα πολλά.

Το Αστικό πρωτοδικείο- εφετείο στις αποφάσεις τις οποίες εξέδωσε σε χαρακτήρισε ΆΤΥΧΗ

Ένα άτυχο συμβάν το οποίο δεν ήταν δυνατό να προβλεφθεί, επομένως δεν δικαιούσαι καμία μέριμνα από το ελληνικό κράτος ως Ελληνίδα πολίτης για τις σοβαρότατες βλάβες τις οποίες έχεις υποστεί. Αν ζήσεις έζησες, αν όχι καλύτερα για να μην ακούμε την αδικία που έχεις υποστεί, και γίνεσαι παράδειγμα τυχόν δεινών που μπορεί εν δυνάμει να αντιμετωπίσει ο κάθε Έλληνας πολίτης.

Θα συμφωνήσω ως μητέρα με τον όρο ΆΤΥΧΗ (Με μια διευκρίνηση!) ΆΤΥΧΗ που γεννήθηκες στην Ελλάδα.

Αν είχες γεννηθεί σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, η μέριμνα θα ήταν διαφορετική. Γιατί στην Ελλάδα δεχόμαστε πρόσφυγες τους οποίους πληρώνουν τα άλλα κράτη, αλλά δεν φρόντισαν να υπάρχει και μια επιπλέον παράγραφος στις συμφωνίες πως «οτιδήποτε υποστεί Έλληνας πολίτης θα αποζημιώνεται από αυτά τα χρήματα.» Έτσι, ο καθένας μπορεί να πει, γιατί να πληρώνει το Ελληνικό κράτος για οτιδήποτε συμβεί σε έναν Έλληνα; Δεν είναι σωστό. Το διαίρει και βασίλευε πάντα βολεύει.

Στον όρο γυναικοκτονία ή επιθέσεις εναντίον γυναικών, δεν αναφέρεσαι ως θύμα διότι επέζησες, με 100%αναπηρία όμως δεν συγκαταλέγεσαι στα αποβιώσαντα θύματα.

Ως ανήλικη επίσης! Ως κακοποιημένη έφηβη, γυναίκα δεν αναφέρεσαι ΠΟΥΘΕΝΑ! Αν ήσουν προσφυγοπούλα (έστω και παράνομη από το Πακιστάν που το 2012 δεν ήταν εμπόλεμη Ζώνη!) θα τύχαινες διαφορετικής αντιμετώπισης!

Αν σε κακοποιούσε κάποιος Έλληνας, οι ΜΚΟ θα ξεσήκωναν την Ευρώπη, η ελληνική Βουλή θα σε υιοθετούσε σαν ανήλικη, οι συλλογικότητες κατά του ρατσισμού και της βίας κατά των γυναικών, παιδιών, κορασίδων, προσφύγων, θα σε έχριζαν ως σύμβολο του αγώνα τους και θα διαδήλωναν με στεντόρεια φωνή την οργή τους για ό,τι σου συνέβη. Δυστυχώς, όμως, πουθενά δεν χωράς και από παντού περισσεύεις!

Υπάρχουν άνθρωποι που μέχρι σήμερα σε βοηθάνε χωρίς να φαίνονται.

Υπήρξαν επίσης άλλοι που ευαισθητοποιήθηκαν και θέλησαν να σε στηρίξουν (κ. Μαρινάκης, κ. Κυρανάκης) προσφέροντας για το ελπιδοφόρο ταξίδι στο εξωτερικό με σκοπό την όποια βελτίωση της υγείας σου!

Ο Δρόμος παραμένει ανεξήγητα κλειστός!

Το γιατί δεν το γνωρίζω! Θέλω, όμως, να το μάθω. Ίσως το ξέρουν αυτοί που τον έκλεισαν, χωρίς να τους γνωρίζω.
Ως μητέρα με ενδιαφέρει και η ελάχιστη αποκατάσταση της υγείας σου για να μειωθούν οι πόνοι σου, να ξαναδώ το χαμόγελό σου να υπάρξει η όποια βελτίωση στο λόγο και την αυτονομία, αν είναι δυνατόν.

Δεν με ενδιαφέρουν τα επικοινωνιακά τερτίπια.

Δεν με ενδιαφέρει η δημοσιότητα και τα φλας, το αντίθετο θα έλεγα. Αυτά κρατάνε λίγα λεπτά. Το δικό σου μαρτύριο κρατάει 9 χρόνια και κάτι.
Όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών χαιρετίζουν την πολυπολιτισμική κοινωνία που γίναμε, χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή ευθύνη για τυχόν απώλειες που αφορούν τους Έλληνες. Σπεύδουν να δηλώσουν την στήριξή τους σε σένα, μια δήλωση άνευ αντικρίσματος αφού τίποτε δεν έχει αλλάξει από καμιά, όσον αφορά τους νόμους. Τελευταία άκουσα και την λέξη «αρωγός». Μεγάλες κουβέντες που πουλάνε.

Στις 4 Οκτωβρίου εκδικάζεται η αναίρεση στο συμβούλιο επικρατείας, ολομόναχη Μυρτώ μου σε αυτόν τον αγώνα, με ένα αίτημα στους δικαστές, να ξαναδούν ΕΣΕΝΑ και ΜΟΝΟ, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η οικογένειά σου δεν ζητά το παραμικρό ως ψυχική οδύνη, στέκονται δίπλα σου με αγάπη θέληση υπομονή αντοχή ελπίδα και δύναμη, δίνοντας έναν αγώνα να κερδίσεις και πάλι τον εαυτό σου (όσο γίνεται). Η ώρα των απαντήσεων έφθασε.

Η ελληνική δικαιοσύνη είναι μαζί σου Μυρτώ μου η εναντίον σου; Ή αλλιώς, οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους ποιους υποστηρίζουν;

Για την πατρίδα σου την Ελλάδα είσαι μια Ελληνίδα πολίτης ή μία άτυχη που θέλει να ξεχάσει; Ο αγώνας, όμως, δεν σταματά εδώ. Υπάρχει και το ευρωπαϊκό δικαστήριο, όπου η Ελλάδα μπορεί να διασυρθεί αλλά θα μάθει να σκέφτεται τους Έλληνες πολίτες.
Υ.Γ. : Μην διαβάσω τίποτε περί ρατσισμού στα σχόλια γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Και αυτή η σελίδα είναι το δικό μου «επικοινωνιακό σπίτι». Οποίου δεν του αρέσει να μην διαβάζει και να μην σχολιάζει. Και το καλύτερο να κάνει διαγραφή από φίλος μου.»
Μαρία Κοτρώτσου

Αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο αράδες για τη Μυρτώ, τη μητέρα της και το ελληνικό κράτος.

Η Μυρτώ χαρακτηρίστηκε από την ελληνική δικαιοσύνη ως άτυχη και φυσικά είναι, διότι είχε την ατυχία να βρεθεί σε ένα μέρος που παραμόνευε ένας διεστραμμένος έτοιμος να ικανοποιήσει τις ορέξεις του, ακόμα και να σκοτώσει. Θα πω, όμως, ότι η Μυρτώ υπήρξε και τυχερή γιατί δεν υπέκυψε στα πολλαπλά τραύματά της. Μπορεί κάποιοι να την θεωρούν τελειωμένη υπόθεση και να την έχουν αφήσει στη μοίρα της αλλά η Μυρτώ ζει και συνεχίζει να παλεύει για τη ζωή της. Παλεύει μαζί με τη μητέρα της, της οποία η ζωή έχει διαλυθεί από την ημέρα που η Μυρτώ, το παιδί της, έμεινε 100% ανάπηρο και χρήζει περίθαλψης 24ωρες το 24ωρο.
Η πολιτεία θυμάται, αναγκαστικά, μια φορά το χρόνο τη Μυρτώ γιατί είναι πρώτο θέμα σε όλα τα ΜΜΕ και γίνεται αναφορά στην κτηνωδία που υπέστη πριν 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 χρόνια. Αλήθεια, πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν ακόμα για να δικαιωθεί η Μυρτώ; Τι άλλο πρέπει να της συμβεί για να λάβει το σεβασμό και τη στήριξη του κράτους; 

Κυρίες και κύριοι όλων των κομμάτων, εκεί στα αριστερά δεν έχετε καρδιά;

Δεν έχετε παιδιά; Δεν είστε γονείς εσείς; Κοιμάστε ήσυχοι όταν γυρνάτε την πλάτη στη Μυρτώ και σε κάθε ανήλικο ή ενήλικο εκεί έξω που έγιναν βορρά διεστραμμένων μυαλών και τους άφησαν βιασμένα σώματα και ψυχές; Το ελάχιστο που θα μπορούσατε να κάνετε, ως ένδειξη πολιτισμού και αξιοπρέπειας, θα ήταν να στηρίζετε τη Μυρτώ και την οικογένειά της για πάντα. Φαντάζομαι ότι η οικονομική ενίσχυση προς τη Μυρτώ δεν θα πτωχεύσει το ελληνικό κράτος. 

Δόξα και τιμή σε αυτή τη μάνα και σε κάθε γονιό που στέκεται «βράχος» δίπλα στο κακοποιημένο- σακατεμένο παιδί του και ζει και αναπνέει για να δει μια καλυτέρευση, έστω και μικρή.

Υ. Γ.: Έχουμε λανθασμένα τη ψευδαίσθηση πως ό,τι συμβαίνει στο σπίτι του γείτονα, δεν μπορεί να συμβεί και στο δικό μας. Μέγα λάθος! Όλα είναι για όλους κι αν ρωτήσετε την κα Μαρία Κοτρώτσου, αν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο στο παιδί της, είμαι βέβαιη ότι θα σας απαντούσε αρνητικά.

Αν θέλετε να βοηθήσετε τη Μυρτώ είτε καταθέτοντας σε τραπεζικό λογαριασμό χρήματα είτε αγοράζοντας το παραμύθι που έχει γραφτεί για τη Μυρτώ, πατήστε ΕΔΩ.

Σύνταξη & Επιμέλεια: Νάνσυ Αβραμοπούλου

Like us on Facebook & follow us on Instagram

Περί Nancy Avramopoulou

Είμαι δημοσιογράφος και το μόνο που ξέρω να κάνω καλά είναι να εκφράζω με λέξεις κάθε μου σκέψη. Ανέκαθεν μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους και να μαθαίνω μέσα από τα βιώματά τους. Το Νancy’s Βlog δημιουργήθηκε από την έντονη επιθυμία μου να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου και τις σκέψεις μου πάνω σε κοινωνικά- καθημερινά θέματα που ζούμε όλοι μας. Αγαπώ τους απλούς ανθρώπους, φρικάρω με τους δήθεν, αποστρέφομαι τους μίζερους και ενθουσιάζομαι με την εσωτερική ομορφιά που ευτυχώς έχουν πολλοί μέσα τους.

Δείτε Επίσης

Ο άνθρωπος που είναι σίγουρος για τον εαυτό του δεν κατακρίνει

Ο άνθρωπος που είναι σίγουρος για τον εαυτό του δεν κατακρίνει

Φλεβάρης 2020, πρώτη Γυναίκα ΠτΔ στην πατρίδα μας, η κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με 270 ψήφους …

Ανάσταση, Αναγέννηση, Άνοιξη… Ελληνικό Πάσχα!

Ανέκαθεν η αγαπημένη εποχή μας ήταν η Άνοιξη! Ίσως επειδή γιορτάζουμε και ανα-γεννηθήκαμε μέσα σ’ …

Συγκινητική ιστορία: Ελληνίδα χάρισε ζωή σε έναν Ιταλό με “δεσμό αίματος”

Το πιο ευχάριστο μήνυμα για τον “γιο” της που δεν έχει δει ποτέ έλαβε η …

Σκότωσαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ

Νεκρός μετά από δολοφονική επίθεση που σημειώθηκε έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, έπεσε …