NancysBlog Κοινωνικά, Σχέσεις, Μαμά & Παιδί
Σχετικά Άρθρα
Και έρχεται κάποτε μια στιγμή στη ζωή του κάθε ανθρώπου, που χάνει τον στόχο και το σκοπό του που κάθε τι που θεωρούσε δεδομένο γκρεμίζεται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Είναι η στιγμή που ξυπνάει από το λήθαργο που είχε υποπέσει στα τόσα χρόνια διαβίωσης και διαπιστώνει ότι είναι απόλυτα μόνος, όπως ο πρώτος αστερισμός στο αχανές στερέωμα…
Η μοναξιά, όταν μάθεις να την διαβάζεις, γίνεται πολύ εποικοδομητική και χρήσιμη!
Κάθε τίτλος που είχε αποδώσει στον εαυτό του, όπως σύζυγος, γονιός, φίλος δεν υφίσταται πλέον. Οι φίλοι χάθηκαν μέσα στις δικές τους υποχρεώσεις και προβλήματα, τα παιδιά άνοιξαν τα «φτερά» που τόσο καιρό καρφίτσωνες προσεκτικά στους ώμους τους και πέταξαν προς τους δικούς τους «ουρανούς» σαν ταξιδιάρικα πουλιά και αυτός που νόμιζες για συνοδοιπόρο, μάντεψε! Κουράστηκε από το βάρος των ευθυνών που του καταλογιζόταν και επέλεξε πιο ευθείς οδούς και μονοπάτια. Κι εσύ που μόνο στροφές έμαθες να αντιμετωπίζεις, κοιτάζοντας το είδωλό σου στον καθρέφτη, ψάχνεις να βρεις τί σου απέμεινε να ελπίζεις..
Ο μόνος που δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ είναι ο ίδιος σου ο εαυτός, γι’αυτό κοίτα να τον αγαπάς και να τον προσέχεις
Ασυναίσθητα νιώθεις τα ακροδάχτυλά σου να επεξεργάζονται το πρόσωπό σου. Πόσο άλλαξε…πόσο άλλαξες! Ο χρόνος έχει αφήσει αισθητά τα σημάδια επάνω του… εκεί που άλλοτε στεκόταν ένα αλαβάστρινο δέρμα, τώρα χιλιάδες ρυτίδες και γραμμές έχουν κάνει την εμφάνισή τους σαν μια λευκή σιδερωμένη κόλλα χαρτί που κάποιος με βία τσαλάκωσε και το άλλοτε λυγερό και καλοσχηματισμένο σώμα, βάρυνε κάνοντας το φορτίο σου ακόμη πιο αφόρητο.
Όσο υπάρχει ελπίδα, τίποτα δεν χάνεται, αλλάζει, επαναδιαπραγματεύεται, αλλά ΖΕΙ.
Κι όμως, αρκεί ένα βλέμμα βαθιά μέσα στα μάτια, για να βρεις κάτι από τον παλιό σου εαυτό. Αυτή η φλόγα που σιγοκαίει ακόμη μες τους καθρέφτες της ψυχής του κάθε ανθρώπου. Άλλωστε, μια σπίθα πάντοτε είναι αρκετή για να ανάψει ξανά η φωτιά που όλοι αναζητούμε. Όσο άσκοπα και αν σου μοιάζουν λοιπόν όλα, κάποιες φορές, αρκεί μόνο να γυρίσεις την σελίδα στο βιβλίο της ζωής και να ξαναγράψεις νέους στόχους και σκοπούς στα υπόλοιπα λευκά φύλλα.
Γιατί κάθε φορά που δύει ο ήλιος δίνει μια υπόσχεση… Πως την επόμενη μέρα θα είναι πάλι εδώ, έτοιμος να λάμψει ξανά και να μας δώσει την ευκαιρία να αλλάξουμε ό,τι δεν μας άρεσε την προηγούμενη.
Εις αύριον, λοιπόν!
Σύνταξη: Μαργαρίτα Ντεβεντζή
Επιμέλεια: Αγάπη Αγγέλου
