Παραβολή των δέκα Παρθένων
Οι δέκα Παρθένες βγήκαν κάποιο βράδυ κρατώντας από ένα λυχνάρι,να υποδεχθούν τον Νυμφίο. Όμως, μόνο οι πέντε από αυτές προνόησαν και πήραν επιπλέον ποσότητα λαδιού μαζί τους μήπως τους χρειαστεί. Καθώς, λοιπόν, περίμεναν με λαχτάρα να δουν τον Νυμφίο, οι δέκα Παρθένες αποκοιμήθηκαν από την κούραση. Αρκετά αργά τη νύχτα ακούστηκε μια φωνή να λέει, «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός».
Τότε ξύπνησαν ταραγμένες, πήραν τα λυχνάρια τους και έτρεξαν να προϋπαντησουν τον Νυμφίο, όμως, τα λυχνάρια είχαν κάψει όλο το λάδι και μόνο οι πέντε γνωστικές έβαλαν το επιπλέον λάδι και πήγαν να τον συναντήσουν. Επειδή οι άλλες πέντε δεν προνόησαν να πάρουν λίγο λάδι επιπλέον, έχασαν την ευκαιρία να συναντήσουν τον Κύριο, αφού τα λυχνάρια τους έμειναν σβηστά.
Με την παραβολή αυτή ο Χριστός μας δείχνει ότι για να εισέλθει η ψυχή μας στο βασίλειο του Νυμφίου πρέπει να την προετοιμάσουμε από πολύ νωρίς και να μην αφήνουμε χώρο στον διάβολο να μας μωραίνει…
Παραβολή των ταλάντων.
Στην άλλη παραβολή γίνεται λόγος για τα χαρίσματα πού μας έχει δώσει ο Θεός και κατά πόσο τα αξιοποιούμε.
Η παραβολή λέει ότι ήταν κάποτε ένας άρχοντας που είχε τρεις υπηρέτες, τους οποίους κάλεσε πριν φύγει για ένα μακρινό ταξίδι και εκτός των άλλων οδηγιών που τους έδωσε, μοίρασε στον καθένα χρήματα. Στον πρώτο από αυτούς έδωσε πέντε τάλαντα, στον δεύτερο έδωσε δύο και στον τρίτο έδωσε ένα τάλαντο. Όταν επέστρεψε από το κουραστικό ταξίδι κάλεσε πάλι τους υπηρέτες να του πει ο καθένας πώς χρησιμοποίησε τα τάλαντα και πόσα έχει να επιστρέψει. Ο πρώτος κατάφερε με πολύ κόπο και εργασία να επιστρέψει δέκα τάλαντα (τα διπλασίασε). Ενώ ο δεύτερος κινήθηκε όπως ο πρώτος και επέστρεψε τέσσερα τάλαντα στον κύριό του. Ο τρίτος υπηρέτης ένιωσε αδικημένος από το ποσό και δεν έκανε καμία προσπάθεια όσο διάστημα έλειπε ο άρχοντας, έτσι επέστρεψε στον κύριό του το τάλαντο μαζί με τα παράπονά του ότι τον αδίκησε. Μετά από αυτό ο κύριος πήρε το τάλαντο και το έδωσε στον πρώτο υπηρέτη, κάνοντάς του τα τάλαντα έντεκα.
Πόσοι από εμάς καλλιεργούμε τα άφθονα τάλαντα που μας έχει δώσει ο Θεός και πόσα χαρίσματα αξιοποιούμε για το καλό του συνόλου και της ψυχής μας.
Αν θέλουμε να συναντήσουμε τον Νυμφίο στη Βασιλεία Του θα πρέπει να μένουμε «ξάγρυπνοι» και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι για αυτό.
Σύνταξη: Παναγιώτης Αβραμόπουλος