Πέμπτη , 5 Αυγούστου 2021
Αρχική / Κοινωνικά / Θεέ μου σε παρακαλώ, πάρ’ τον κοντά σου να απαλύνεις τους πόνους του!
hands

Θεέ μου σε παρακαλώ, πάρ’ τον κοντά σου να απαλύνεις τους πόνους του!

PenΠρώτη φορά στη ζωή μου έβλεπα την μαμά μου να έχει γονατίσει στο χαλί να κλαίει με αναφιλητά και να μονολογεί: «Θεέ μου αν με ακούς πάρε τον δίπλα σου, δεν αντέχω άλλο να τον βλέπω να υποφέρει. Σε παρακαλώ ανακούφισέ τον…»

Προσευχόταν καθημερινά, μοίραζε τον χρόνο της ανάμεσα στην δουλειά και το νοσοκομείο. Προσπαθούσε να τον φροντίσει όσο καλύτερα γινόταν.

Μέχρι εδώ δεν σας κάνει κάτι εντύπωση…

Πατέρας της ήταν λογικό να πονάει για εκείνον και να ανησυχεί. Για μένα όμως, που ήξερα σχεδόν κάθε λεπτομέρεια της ζωής της δεν μπορούσα να καταλάβω πως έβγαλε από μέσα της όλα εκείνα τα άσχημα, δυσάρεστα, κακά πράγματα που της είχε κάνει ο παππούς μου. Όλα εκείνα που στιγμάτισαν την ζωή της και στη θέση τους έβαλε τη φροντίδα, την έννοια, την αγάπη.

Ο παππούς μου έζησε έντονα κάθε στιγμή της ζωής του, ήταν όμως κάτι χειρότερο από πα-τέρας…

Αδιάφορος προς τα παιδιά του, βίαιος, σχεδόν αλκοολικός, ένα μόνιμο βάρος στις πλάτες της οικογένειάς του. Δεν πέρασε μέρα, ή νύχτα για την μαμά μου που να μην παλεύει να στηρίξει και να υποστηρίξει τη γιαγιά μου, η οποία δευτεροπαντρεμένη και εκείνη την εποχή του 1950 δεν μπορούσε, παρά να συμβιβαστεί.

Σαν εγγονή ποτέ δεν είχα παράπονο από εκείνον, άλλωστε ή θα ήταν στο καφενείο, ή θα κοιμόταν, ή θα έβλεπε ειδήσεις…

Τα χρόνια πέρασαν και έδωσε ο Θεός να αρρωστήσει ήπια στην αρχή, αλλά με πολύ δύσκολο τέλος…

Ήμασταν όλοι εκεί, αλλά πιο πολύ η μαμά μου που έβαλε όλες τις αναμνήσεις και την πίκρα που την είχε ποτίσει σε μιαν άκρη της ψυχής της. Έβγαλε τον καλύτερο εαυτό της, για να μπορέσει να «φύγει» αυτός ο άνθρωπος αξιοπρεπώς.

Εκείνες τις μέρες του νοσοκομείου της χάιδεψε τα μαλλιά, δεν το είχε κάνει ποτέ…

«Αχ ρε πατέρα γιατί να πρέπει να είσαι σε αυτήν την κατάσταση για να το κάνεις αυτό;»

Αυτό που θαύμασα στη μαμά μου είναι το μεγαλείο της ψυχής της. Την ακούραστη καρδιά της που μόνο αγάπη προσφέρει και την ανάγκη της να ανακουφιστεί, ενώ θα μπορούσε να του πει ότι πληρώνει ίσως με αυτόν τον τρόπο για τις πράξεις του!

«Δεν ξέρω αν θα το έκανα, κοιμάμαι ήρεμα το βράδυ», μου είπε όταν τη ρωτούσα πως μπόρεσε να κάνει όλα αυτά…

Την θαυμάζω για το μεγαλείο της ψυχής της!

 

Αυτή την οικογενειακή και θλιβερή ιστορία, θέλησε να μοιραστεί μαζί μας μέσω email μια αναγνώστρια. Περιμένουμε και το δικό σας βιωματικό email.

 

Επιμέλεια: Νάνσυ Αβραμοπούλου

Like us on Facebook & Follow us on Instagram

Περί Nancy Avramopoulou

Είμαι δημοσιογράφος και το μόνο που ξέρω να κάνω καλά είναι να εκφράζω με λέξεις κάθε μου σκέψη. Ανέκαθεν μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους και να μαθαίνω μέσα από τα βιώματά τους. Το Νancy’s Βlog δημιουργήθηκε από την έντονη επιθυμία μου να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου και τις σκέψεις μου πάνω σε κοινωνικά- καθημερινά θέματα που ζούμε όλοι μας. Αγαπώ τους απλούς ανθρώπους, φρικάρω με τους δήθεν, αποστρέφομαι τους μίζερους και ενθουσιάζομαι με την εσωτερική ομορφιά που ευτυχώς έχουν πολλοί μέσα τους.

Δείτε Επίσης

Ανάσταση, Αναγέννηση, Άνοιξη… Ελληνικό Πάσχα!

Ανέκαθεν η αγαπημένη εποχή μας ήταν η Άνοιξη! Ίσως επειδή γιορτάζουμε και ανα-γεννηθήκαμε μέσα σ’ …

Συγκινητική ιστορία: Ελληνίδα χάρισε ζωή σε έναν Ιταλό με “δεσμό αίματος”

Το πιο ευχάριστο μήνυμα για τον “γιο” της που δεν έχει δει ποτέ έλαβε η …

Σκότωσαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ

Νεκρός μετά από δολοφονική επίθεση που σημειώθηκε έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, έπεσε …

#PRESS_photostories 2020: Βραβεία και διπλή έκθεση

Το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης ανακοινώνει τα βραβεία της τέταρτης Διαγωνιστικής Έκθεσης Φωτορεπορτάζ …