Τι ήθελε τελικά να σκοτώσει ο δολοφόνος; Πόσες φορές πριν είχε ψάξει, πριν βρει το «τέλειο» θύμα για να κάνει το «τέλειο» έγκλημα;
Πόσο συνειδητά και ψυχρά εκτέλεσε την γυναίκα, σαν ιδέα, σαν μάνα, σαν σύζυγο, σαν αδελφή, σαν κόρη, σαν επιστήμονα; Ήταν τυχαία επιλογή; Δεν νομίζω…
Τι ήταν αυτό που είδε στην Suzanne Eaton όταν την συνάντησε και έγινε το «τέλειο» θύμα του;
Είδε μπροστά του μια γυναικά χειραφετημένη. Μια γυναίκα, δυνατή και όμορφη. Μια γυναίκα μιας άλλης κουλτούρας, μιας άλλης άποψης και στάσης ζωής. Μια γυναίκα, ιδιαίτερη που παρά την ηλικία της διατηρούσε ένα γερο, δυνατό και υγιές σώμα. Μια γυναίκα ελεύθερη από καταπιεσμένα συναισθήματα, που δεν κρυβόταν πίσω από ένα φουστάνι,αλλά έβαζε ελεύθερα ό,τι ρούχο ήθελε, επειδή το ήθελε. Έτσι σκότωσε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Δεν σταμάτησε, όμως, εκεί.
Με τον τριπλό βιασμό θέλησε να δολοφονήσει την γυναικεία ύπαρξη και υπόσταση, την γυναίκα που γεννά παιδιά. Θέλησε να σκοτώσει το μέλλον. Και τέλος σκότωσε τον Άνθρωπο,την δημοκρατία και την ατομική ελευθερία. Καταπάτησε τους νόμους: ηθικούς και κοινωνικούς και πέταξε το άψυχο σώμα της, δείχνοντας απαξίωση στην ανθρώπινη ζωή. Χωρίς ίχνος ενδοιασμού.
Κάποια στιγμή πρέπει να αντισταθούμε στα ανθρωποειδή όντα που κατασκευάζουμε σαν κοινωνία, σαν οικογένεια μέσα από την ανελευθερία που επιβάλουμε με σκοπό τον έλεγχο. Ας ανοίξουμε τα στόματά μας, ας αντισταθούμε σε κάθε μορφή δολοφονίας: πνευματικής, κοινωνικής, προσωπικής, υπαρξιακής.
Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε.
Ας ξεκινήσουμε από σήμερα… από τον γιο, τον αδελφό,τον φίλο, τον σύζυγο. Έχουμε δικαίωμα να λέμε «ΟΧΙ». Γιατί αξίζουμε τον σεβασμό, αξίζουμε την αγάπη, αξίζουμε την ΖΩΗ.
Σύνταξη: Αθηνά Γκούσκου
Επιμέλεια: Νάνσυ Αβραμοπούλου
NancysBlog Κοινωνικά, Σχέσεις, Μαμά & Παιδί