Παρασκευή , 10 Ιουλίου 2020
Αρχική / Μαμά&Παιδί / Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.
Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε τις γιορτές.

Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.

Pen Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.

«Ααα κοίτα τι ωραίο δώρο σου έφερε ο τριτοξάδερφος του μπατζανάκη της νύφης μου! Γρήγορα αγκάλιασε τον και πες του ευχαριστώ!

«Μην τραβιέσαι μωρέ, αγκάλιασε και εσύ τον θείο σου, τι θα πάθεις;»

«Και φιλάκι; Φιλάκι δε θα δώσεις; Άντε δώσε και ένα φιλάκι! Δώσε βρε ένα φιλάκι!»

Νομίζω ότι η δική μας γενιά μεγάλωσε με όλες αυτές τις ωραίες προτροπές, κυρίως τις γιορτές που βρισκόταν το σόι. Συγγενείς και φίλοι που μπορεί να βλέπαμε μια, δύο φορές το χρόνο, έπρεπε ξαφνικά να γίνουν οι σούπερ αγαπημένοι μας!

Καταλαβαίνω ότι οι γονείς της γενιάς μας το έκαναν για να μην απογοητεύσουν τους δωροθέτες/επισκέπτες. Να μη φανούμε αγενείς, αγνώμονες ή κάτι τέτοιο. Χμμ… Φαντάσου όμως ως ενήλικας πλέον, να σε ανάγκαζε κάποιος με το ζόρι να αγκαλιάσεις κάποιον για.. ευχαριστώ. Ενώ δεν το θέλεις. Ενώ δεν το νιώθεις. Θα σου φαινόταν εξωφρενικό, σωστά;

Παρόλα αυτά, συνεχίζει να το κάνει και αυτή η γενιά γονιών. Η οργάνωση Girl Scouts λοιπόν δημοσίευσε μια ευγενική υπενθύμιση για τους γονείς του σήμερα. «Υπενθύμιση! Δε χρωστούν αγκαλιά σε κανέναν! Ούτε τις γιορτές.» Ο λόγος είναι απλός.

Η προτροπή να αγκαλιάζουν τα παιδιά χωρίς να το θέλουν τα ίδια, μπορεί να τους δώσει λάθος εντύπωση για τη συγκατάθεση και τη σωματική επαφή.

 

Πηγή: e-mama.gr

Like us on Facebook & follow us on Instagram

Περί Nancy Avramopoulou

Nancy Avramopoulou
Είμαι δημοσιογράφος και το μόνο που ξέρω να κάνω καλά είναι να εκφράζω με λέξεις κάθε μου σκέψη. Ανέκαθεν μου άρεσε να παρατηρώ τους ανθρώπους και να μαθαίνω μέσα από τα βιώματά τους. Το Νancy’s Βlog δημιουργήθηκε από την έντονη επιθυμία μου να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου και τις σκέψεις μου πάνω σε κοινωνικά- καθημερινά θέματα που ζούμε όλοι μας. Αγαπώ τους απλούς ανθρώπους, φρικάρω με τους δήθεν, αποστρέφομαι τους μίζερους και ενθουσιάζομαι με την εσωτερική ομορφιά που ευτυχώς έχουν πολλοί μέσα τους.

Δείτε Επίσης

Τα πρώτα βήματα των παιδιών και ο ρόλος των γονιών

Τα πρώτα βήματα των παιδιών και ο ρόλος των γονιών

Πόση άραγε ικανοποίηση νιώθει ο γονιός, όταν βλέπει το παιδί του να στηρίζεται στα πόδια …