NancysBlog Κοινωνικά, Σχέσεις, Μαμά & Παιδί
Σχετικά Άρθρα
Πόσες ακόμα αθώες ψυχούλες θα μετράει η θάλασσα; Πόσα ακόμα άψυχα μικρά κορμάκια θα ξεθάψει το κύμα; Τέσσερις ακόμα παιδικές ζωές. Τέσσερα ακόμα προσφυγόπουλα. Ένα ταξίδι, μία ακόμα βάρκα που αναποδογύρισε.
Τελικά ποιος ευθύνεται; Υπάρχει κάποιος που θα πληρώσει για όλα αυτά τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους τόσο άδικα;
Πόσες ακόμα αθώες ψυχούλες θα μετράει η θάλασσα;
Πόσα ακόμα άψυχα μικρά κορμάκια θα ξεθάψει το κύμα;
Κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω για το θάνατο ενός πρόσφυγα με πιάνουν τα κλάματα, εκεί, όμως, που λυγίζω και σπάει η καρδιά μου είναι όταν η είδηση αφορά παιδιά.
Μικρά πλασματάκια που δεν έφταιξαν σε τίποτα, παιδιά που για το τόσο λίγο που κατάφεραν να ζήσουν, το μόνο που μπόρεσαν να συλλέξουν ήταν σκηνές βίας και συναισθήματα πόνου και φόβου.
Χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν καθημερινά την πατρίδα τους, τον πολιτισμό τους, τα ήθη και τα έθιμά τους και ξεκινούν ένα ταξίδι με προορισμό το άγνωστο, αναζητώντας μία ευκαιρία για ζωή.
Άλλοι χωρίς αποσκευές και άλλοι με τα λίγα υπάρχοντά τους ξεκινούν το ταξίδι του πόνου, του φόβου και της απόγνωσης.
Που να ήξεραν οι περισσότεροι πως πάνε σε ραντεβού με το θάνατο.
Που να ήξεραν πως θα είναι τέλος του ανθρώπου που αγαπούν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Το τέλος του παιδιού τους.
Αλήθεια, ποιος γονιός αντέχει στην ιδέα;
Αποσκευές με όνειρα και με ελπίδες. Αποσκευές με τη δύναμη και τη θέλησή τους να επιβιώσουν. Όνειρα, που για πολλούς μετατράπηκαν σε εφιάλτες. Παιδιά που δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν τί είναι το παιχνίδι, το γέλιο, η ηρεμία, η ζέστη, το φαγητό. Παιδιά που χάθηκαν τόσο άδικα.
Ματάκια που έκλεισαν για πάντα εγκλωβίζοντας μέσα τους τα δάκρυα του φόβου. Καρδούλες που σταμάτησαν να χτυπούν κλείνοντας μέσα τους τον πόνο.
Άραγε, ποιές να ήταν οι τελευταίες σκέψεις τους πριν παραδοθούν στη θάλασσα, πριν χαθούν για πάντα αφήνοντάς μας να αναρωτιόμαστε για το πόσο άραγε να κοστίζει μία ανθρώπινη ζωή.
Δεν μπορώ να αποδεχτώ το γεγονός ότι θυσιάζονται τόσες ζωές για τα συμφέροντα κάποιων. Δεν αντέχει η ψυχή μου να βλέπω άλλα νεκρά παιδιά. Είναι παιδιά, έχουν δικαίωμα να ζήσουν! Έχουν δικαίωμα να γελάσουν και να ελπίζουν. Έχουν δικαίωμα να ζήσουν.
Πόσες ακόμα αθώες ψυχούλες θα μετράει η θάλασσα; Πόσα ακόμα άψυχα μικρά κορμάκια θα ξεθάψει το κύμα;
Σύνταξη & Επιμέλεια: Άννυ Μιρζαχανιάν
